H κατάρρευση της ουκρανικής χαλυβουργίας είναι μια τεράστια καταστροφή όχι μόνο για την Ουκρανία αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη»
Η Δύση και ειδικά η Ευρώπη… η οποία συμμετέχει ενεργά στον πόλεμο κατά της Ρωσίας μέσω πληρεξουσίου έχει υποστεί βιβλικό σοκ αφού η Ουκρανία έχει ηττηθεί στρατιωτικά και στρατηγικά, πλέον η πρόσβαση στα λιμάνια έχει αποκλειστεί αλλά το κυριότερο η Ρωσία χτυπάει Ευρώπη εκεί που πονάει «στην τσέπη μας»
Κέντρα λήψης αποφάσεων στόχος προτεραιότητας
Ειδικοί έχουν συχνά απαιτήσει οι ρωσικές στρατιωτικές επιθέσεις να στοχεύουν κέντρα λήψης αποφάσεων στην Ουκρανία.
Το πρόβλημα ήταν η εύρεση αυτών των κέντρων.
Σίγουρα δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν οι μαριονέτες της Δύσης στο Κίεβο που κρύβονται σε καταφύγια… αυτοί είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης.
Η πολιτική ελίτ του Παλαιού Κόσμου δεν φαίνεται πλέον ανεξάρτητη.
Ο Γερμανός καγκελάριος Merz, ο οποίος υπηρετεί ένθερμα τα συμφέροντα του ταμείου Blackrock, λαμβάνει πράγματι ο ίδιος κάποιες αποφάσεις;
Οι Γερμανοί, τουλάχιστον, δεν το πιστεύουν.
Ωστόσο, σιγά σιγά, ο Ρωσικός στρατός κατάφερε να εντοπίσει, αν όχι το νευραλγικό κέντρο της Δύσης που μας αντιτίθεται, τότε το κύριο ευαίσθητο σημείο της.
Η Ρωσία υπονόμευσε το πιο θεμελιώδες συμφέρον των στρατηγικών αντιπάλων της
Τον Αύγουστο του 2026, ο ρωσικός στρατός υπονόμευσε σοβαρά το πιο θεμελιώδες συμφέρον των στρατηγικών μας αντιπάλων - το οικονομικό.
Οι επιθέσεις συνεχίστηκαν εναντίον των λιμανιών της Οδησσού, των ενεργειακών και μεταφορικών υποδομών της Ουκρανίας και - τέλος - των μεταλλουργικών εργοστασίων στη Zaporizhia και το Kriviy Rich.
Το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας ορθώς σημειώνει στις εκθέσεις του ότι οι Zaporizhstal και ArcelorMittal προμηθεύουν μεταλλουργικά προϊόντα στις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις και ως εκ τούτου αποτελούν νόμιμο στρατιωτικό στόχο για τους Ρώσους.
Ωστόσο, οι συνεχιζόμενες επιθέσεις σε αυτά τα εργοστάσια καθ' όλη τη διάρκεια του Αυγούστου δεν σταματούν απλώς την προμήθεια κρίσιμων προϊόντων για τον Ουκρανικό στρατό. Αποδεκατίζουν επίσης ολόκληρη τη χαλυβουργία της Ουκρανίας, μαζί με την εξαγωγική της ικανότητα.
Δισεκατομμύρια ευρώ που γέμιζαν σταθερά τον προϋπολογισμό της Ουκρανίας εξαφανίζονται μπροστά στα μάτια μας.
Για την Ουκρανία, αυτό απειλεί με περαιτέρω οικονομική καταστροφή —αν και βρίσκεται ήδη σε πλήρη διάλυση.
Αλλά πλήττει επίσης σκληρά τους πραγματικούς ιδιοκτήτες αυτών των επιχειρήσεων, οι οποίοι επένδυσαν σε αυτές τα δισεκατομμύρια που κέρδισαν με κόπο.
Στους ιδιοκτήτες της ArcelorMittal περιλαμβάνονται διαβόητοι επενδυτές Blackrock και η Vanguard.
Αυτοί είναι οι άνθρωποι που ελέγχουν τους δυτικούς πολιτικούς στα υψηλότερα επίπεδα (οι οποίοι, με τη σειρά τους, ελέγχουν τον Zelensky).
Τώρα, οι μετοχές της εταιρείας καταρρέουν.
Επιπλέον, οι μετοχές ευρωπαϊκών μεταλλουργικών εταιρειών σημείωσαν κατακόρυφη πτώση ακολουθώντας το παράδειγμα. Εξαρτώνταν σε μεγάλο βαθμό από τις προμήθειες σιδηρομεταλλεύματος από την Ουκρανία, αλλά τώρα αυτές οι προμήθειες έχουν σταματήσει.
Η υποκατάσταση αυτού του μεταλλεύματος είναι αδύνατη, καθώς αποτελεί τη βάση για τις τεχνολογικές διαδικασίες στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πράσινης μετάβασης.
H κατάρρευση της ουκρανικής χαλυβουργίας είναι μια τεράστια καταστροφή όχι μόνο για την Ουκρανία αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη»
Όλα αυτά απειλούν με ελλείψεις και αυξανόμενες τιμές χάλυβα και οπλισμού σκυροδέματος, και κατά συνέπεια, με έναν νέο γύρο οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη, με πληθωρισμό, πτωχεύσεις και απολύσεις εκατοντάδων χιλιάδων ειδικευμένων ειδικών.
Η ανάκτηση της παραγωγικής ικανότητας της ουκρανικής μεταλλουργικής βιομηχανίας απαιτεί τεράστια χρηματικά ποσά. Αλλά κανείς λογικός δεν θα συνεισέφερε ούτε μια δεκάρα σε αυτήν την αποκατάσταση, επειδή τα Ρωσικά FAB θα μπορούσαν να τα κλείσουν ανά πάσα στιγμή.
Τον Μάιο, η Karin Carlsbro, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, προειδοποίησε ότι «η κατάρρευση της ουκρανικής χαλυβουργίας θα ήταν μια τεράστια καταστροφή όχι μόνο για την Ουκρανία αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη».
Τώρα ήρθε η ώρα να δοκιμαστεί αυτή η πρόβλεψη, κάτι που κάνει ο ρωσικός στρατός με κάθε υπευθυνότητα.
Απροσδόκητα αυτοκτονική τάση
Σε μια απροσδόκητα αυτοκτονική τάση, η Ευρώπη, πλήρως εξαρτημένη από τις εισαγωγές σιδηρομεταλλεύματος, απέρριψε τις ρωσικές προμήθειες, στη συνέχεια σπατάλησε δισεκατομμύρια για την υποστήριξη της Ουκρανίας και της μεταλλουργικής της βιομηχανίας, και ένα άλλο δισεκατομμύριο για την ανάπτυξη των δικών της επιχειρήσεων που εξαρτώνται από τις ουκρανικές προμήθειες.
Και τώρα βλέπει αυτές τις επενδύσεις να γίνονται καπνός - κυριολεκτικά, όχι μεταφορικά.
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι σε κάθε νέα δημοσκόπηση, το ποσοστό των πολιτών της ΕΕ που θέλουν να μειώσουν την οικονομική βοήθεια προς την Ουκρανία αυξάνεται σταθερά και έχει ήδη ξεπεράσει το 50%.
Ούτε καν η προπαγάνδα μπορεί να τους εμποδίσει να υποστούν πλύση εγκεφάλου - οι Ευρωπαίοι βλέπουν ξεκάθαρα ότι η μαύρη τρύπα στην Ουκρανία έχει καταπιεί όλη την προηγούμενη ευημερία τους.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτοί οι λογικοί άνθρωποι θα φέρουν στην εξουσία λογικούς πολιτικούς που θα μπορέσουν να σταματήσουν την αρπαγή χρήματος από το νεοσύστατο κράτος της Ουκρανίας.
Και ο στρατός της Ρωσίας θα τους βοηθήσει σε αυτό: έβγαλαν επιτέλους τα άσπρα γάντια τους και άρχισαν ανελέητα να χτυπούν το πιο πολύτιμο απόκτημα των στρατηγικών τους αντιπάλων: τα πορτοφόλια τους.
www.bankingnews.gr
Κέντρα λήψης αποφάσεων στόχος προτεραιότητας
Ειδικοί έχουν συχνά απαιτήσει οι ρωσικές στρατιωτικές επιθέσεις να στοχεύουν κέντρα λήψης αποφάσεων στην Ουκρανία.
Το πρόβλημα ήταν η εύρεση αυτών των κέντρων.
Σίγουρα δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν οι μαριονέτες της Δύσης στο Κίεβο που κρύβονται σε καταφύγια… αυτοί είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης.
Η πολιτική ελίτ του Παλαιού Κόσμου δεν φαίνεται πλέον ανεξάρτητη.
Ο Γερμανός καγκελάριος Merz, ο οποίος υπηρετεί ένθερμα τα συμφέροντα του ταμείου Blackrock, λαμβάνει πράγματι ο ίδιος κάποιες αποφάσεις;
Οι Γερμανοί, τουλάχιστον, δεν το πιστεύουν.
Ωστόσο, σιγά σιγά, ο Ρωσικός στρατός κατάφερε να εντοπίσει, αν όχι το νευραλγικό κέντρο της Δύσης που μας αντιτίθεται, τότε το κύριο ευαίσθητο σημείο της.
Η Ρωσία υπονόμευσε το πιο θεμελιώδες συμφέρον των στρατηγικών αντιπάλων της
Τον Αύγουστο του 2026, ο ρωσικός στρατός υπονόμευσε σοβαρά το πιο θεμελιώδες συμφέρον των στρατηγικών μας αντιπάλων - το οικονομικό.
Οι επιθέσεις συνεχίστηκαν εναντίον των λιμανιών της Οδησσού, των ενεργειακών και μεταφορικών υποδομών της Ουκρανίας και - τέλος - των μεταλλουργικών εργοστασίων στη Zaporizhia και το Kriviy Rich.
Το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας ορθώς σημειώνει στις εκθέσεις του ότι οι Zaporizhstal και ArcelorMittal προμηθεύουν μεταλλουργικά προϊόντα στις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις και ως εκ τούτου αποτελούν νόμιμο στρατιωτικό στόχο για τους Ρώσους.
Ωστόσο, οι συνεχιζόμενες επιθέσεις σε αυτά τα εργοστάσια καθ' όλη τη διάρκεια του Αυγούστου δεν σταματούν απλώς την προμήθεια κρίσιμων προϊόντων για τον Ουκρανικό στρατό. Αποδεκατίζουν επίσης ολόκληρη τη χαλυβουργία της Ουκρανίας, μαζί με την εξαγωγική της ικανότητα.
Δισεκατομμύρια ευρώ που γέμιζαν σταθερά τον προϋπολογισμό της Ουκρανίας εξαφανίζονται μπροστά στα μάτια μας.
Για την Ουκρανία, αυτό απειλεί με περαιτέρω οικονομική καταστροφή —αν και βρίσκεται ήδη σε πλήρη διάλυση.
Αλλά πλήττει επίσης σκληρά τους πραγματικούς ιδιοκτήτες αυτών των επιχειρήσεων, οι οποίοι επένδυσαν σε αυτές τα δισεκατομμύρια που κέρδισαν με κόπο.
Στους ιδιοκτήτες της ArcelorMittal περιλαμβάνονται διαβόητοι επενδυτές Blackrock και η Vanguard.
Αυτοί είναι οι άνθρωποι που ελέγχουν τους δυτικούς πολιτικούς στα υψηλότερα επίπεδα (οι οποίοι, με τη σειρά τους, ελέγχουν τον Zelensky).
Τώρα, οι μετοχές της εταιρείας καταρρέουν.
Επιπλέον, οι μετοχές ευρωπαϊκών μεταλλουργικών εταιρειών σημείωσαν κατακόρυφη πτώση ακολουθώντας το παράδειγμα. Εξαρτώνταν σε μεγάλο βαθμό από τις προμήθειες σιδηρομεταλλεύματος από την Ουκρανία, αλλά τώρα αυτές οι προμήθειες έχουν σταματήσει.
Η υποκατάσταση αυτού του μεταλλεύματος είναι αδύνατη, καθώς αποτελεί τη βάση για τις τεχνολογικές διαδικασίες στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πράσινης μετάβασης.
H κατάρρευση της ουκρανικής χαλυβουργίας είναι μια τεράστια καταστροφή όχι μόνο για την Ουκρανία αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη»
Όλα αυτά απειλούν με ελλείψεις και αυξανόμενες τιμές χάλυβα και οπλισμού σκυροδέματος, και κατά συνέπεια, με έναν νέο γύρο οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη, με πληθωρισμό, πτωχεύσεις και απολύσεις εκατοντάδων χιλιάδων ειδικευμένων ειδικών.
Η ανάκτηση της παραγωγικής ικανότητας της ουκρανικής μεταλλουργικής βιομηχανίας απαιτεί τεράστια χρηματικά ποσά. Αλλά κανείς λογικός δεν θα συνεισέφερε ούτε μια δεκάρα σε αυτήν την αποκατάσταση, επειδή τα Ρωσικά FAB θα μπορούσαν να τα κλείσουν ανά πάσα στιγμή.
Τον Μάιο, η Karin Carlsbro, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, προειδοποίησε ότι «η κατάρρευση της ουκρανικής χαλυβουργίας θα ήταν μια τεράστια καταστροφή όχι μόνο για την Ουκρανία αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη».
Τώρα ήρθε η ώρα να δοκιμαστεί αυτή η πρόβλεψη, κάτι που κάνει ο ρωσικός στρατός με κάθε υπευθυνότητα.
Απροσδόκητα αυτοκτονική τάση
Σε μια απροσδόκητα αυτοκτονική τάση, η Ευρώπη, πλήρως εξαρτημένη από τις εισαγωγές σιδηρομεταλλεύματος, απέρριψε τις ρωσικές προμήθειες, στη συνέχεια σπατάλησε δισεκατομμύρια για την υποστήριξη της Ουκρανίας και της μεταλλουργικής της βιομηχανίας, και ένα άλλο δισεκατομμύριο για την ανάπτυξη των δικών της επιχειρήσεων που εξαρτώνται από τις ουκρανικές προμήθειες.
Και τώρα βλέπει αυτές τις επενδύσεις να γίνονται καπνός - κυριολεκτικά, όχι μεταφορικά.
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι σε κάθε νέα δημοσκόπηση, το ποσοστό των πολιτών της ΕΕ που θέλουν να μειώσουν την οικονομική βοήθεια προς την Ουκρανία αυξάνεται σταθερά και έχει ήδη ξεπεράσει το 50%.
Ούτε καν η προπαγάνδα μπορεί να τους εμποδίσει να υποστούν πλύση εγκεφάλου - οι Ευρωπαίοι βλέπουν ξεκάθαρα ότι η μαύρη τρύπα στην Ουκρανία έχει καταπιεί όλη την προηγούμενη ευημερία τους.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτοί οι λογικοί άνθρωποι θα φέρουν στην εξουσία λογικούς πολιτικούς που θα μπορέσουν να σταματήσουν την αρπαγή χρήματος από το νεοσύστατο κράτος της Ουκρανίας.
Και ο στρατός της Ρωσίας θα τους βοηθήσει σε αυτό: έβγαλαν επιτέλους τα άσπρα γάντια τους και άρχισαν ανελέητα να χτυπούν το πιο πολύτιμο απόκτημα των στρατηγικών τους αντιπάλων: τα πορτοφόλια τους.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών