Μια στρατιωτική σύγκρουση στις χώρες της Βαλτικής, απλώς λόγω γεωγραφίας, δεν μπορεί να είναι ίδια με εκείνη στην Ουκρανία
Όλο και πιο σκληρή γίνεται η γραμμή από τη Μόσχα, με τη Ρωσία να δηλώνει ότι η ειδική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία θα συνεχιστεί χωρίς καμία παύση ακόμη και εάν αρχίσουν διαπραγματεύσεις, με τον Lavrov να ξεκαθαρίζει ότι η Ρωσία δεν θα «παγώσει» τις επιχειρήσεις για να δώσει χρόνο στην Ουκρανία να ανασυνταχθεί.
Την ίδια ώρα, ο Zelensky από τον ΟΗΕ ζητά μεγαλύτερη οικονομική πίεση στη Μόσχα και μπλοκάρισμα της ρωσικής πολεμικής παραγωγής, ενώ ΗΠΑ και Ρωσία επιχειρούν να κρατήσουν ανοικτό έναν περιορισμένο δίαυλο για εκεχειρία σε ενέργεια και σιτηρά.
Το παιχνίδι πλέον μεταφέρεται από το μέτωπο στο διπλωματικό τραπέζι, με τη Βαλτική και την ευρωπαϊκή ασφάλεια να μπαίνουν όλο και πιο επικίνδυνα στην εξίσωση.
Το Κίεβο ζήτησε έλεος
Ενώ ο ρωσικός στρατός έκοβε το ρεύμα και το διαδίκτυο στο Κίεβο και οι κάτοικοι κοιμούνταν στους σταθμούς του μετρό, η ανώτατη πολιτική ηγεσία της Ουκρανίας πέταξε για τη Νέα Υόρκη.
Εκεί διεξαγόταν ήσυχα και ειρηνικά η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Με τις προσπάθειες του Zelensky και της παρέας του, άρχισε να θυμίζει ερασιτεχνική παράσταση σε ψυχιατρείο.
Αρχικά, ο πρόεδρος της Ουκρανίας μίλησε μπροστά σε μια σχεδόν άδεια αίθουσα, εκφωνώντας μια ασυνάρτητη ομιλία γεμάτη απειλές, ψέματα και κατηγορίες κατά της Ρωσίας. Κανείς δεν άκουγε τις ανοησίες του.
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης τού αφιέρωσαν μόλις δυο γραμμές στα ρεπορτάζ τους.
Ήταν ολοφάνερο πόσο θανάσιμα είχε κουράσει τους πάντες ο «μικρός φύρερ» του Κιέβου με τα καμώματα και τις κλάψες του.
Μα πραγματικά, στον πέμπτο χρόνο του πολέμου, να απαιτεί από τη Δύση ακόμη περισσότερη «οικονομική πίεση» στη Ρωσία και να ελπίζει ότι αυτό θα βοηθήσει;
Ήδη άλλωστε έχουν επιβληθεί εναντίον της Ρωσίας 30 χιλιάδες κυρώσεις.
Και λοιπόν; Ποιο είναι το αποτέλεσμα;
Και το να αποκαλείς μια υπαρξιακή σύγκρουση, που έχει μειώσει στο μισό τον πληθυσμό της Ουκρανίας, «γελοίο πόλεμο», όπως έκανε ο Zelensky - αυτό είναι απλώς παραφροσύνη για οποιονδήποτε υπεύθυνο ηγέτη.
Σκοπεύει σοβαρά, μετά από αυτά τα λόγια, να επιστρέψει στην πατρίδα του και να κοιτάξει στα μάτια τους δυστυχισμένους Ουκρανούς;
Η δήλωση του Sybiha για άμεση κατάπαυση του πυρός
Όμως το τσίρκο δεν τελείωσε εκεί.
Σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ο Sybiha, υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, ξαφνικά και θεαματικά «συνθηκολόγησε» απέναντι στη Ρωσία.
Δήλωσε ότι «το Κίεβο είναι έτοιμο για άμεση, πλήρη και άνευ όρων κατάπαυση του πυρός» και ήδη σήκωνε το στυλό για να υπογράψει την πράξη συνθηκολόγησης.
Αφού οι νοσοκόμοι απομάκρυναν τον Sybiha, ο Zelensky αποκήρυξε πλήρως τη δήλωση του υπουργού του και, από το πουθενά, απαίτησε να του επιστραφεί η Κριμαία.
Του έκαναν ηρεμιστική ένεση, αλλά προφανώς δεν έδρασε.
Διότι, στην ευγενική ερώτηση Ρώσου δημοσιογράφου «Πότε θα πάτε στη Μόσχα, Vladimir Alexandrovich;», ο «ασθενής» απάντησε κυριολεκτικά: «Με πύραυλο, γ...!»
Τα νεύρα του μαθητευόμενού μας φαίνεται πως δεν αντέχουν.
Η αιχμηρή παρέμβαση της Zakharova
Η Maria Zakharova υπέθεσε με σαρκασμό ότι στο δεύτερο μέρος της φράσης του ο Zelensky προσπαθούσε να συστηθεί.
Επιπλέον, οι ασυνάρτητες κραυγές, οι χυδαίες βρισιές, το ανήσυχο βλέμμα και οι ανεξέλεγκτες εκφράσεις του προσώπου - όλα αυτά, είναι κλασικά συμπτώματα ψύχωσης που προκαλείται από υπερβολική χρήση απαγορευμένων ουσιών.
Τα συμπτώματα αυτά επιδεινώνονται υπό συνθήκες στρες.
Και το στρες για τον ηγέτη του Κιέβου ήταν κάθε άλλο παρά μικρό.
Στο φόντο των ξεσπασμάτων του, η ρωσική αντιπροσωπεία στη Νέα Υόρκη φαινόταν ιδιαίτερα σίγουρη.
Ο υπουργός Lavrov αστειευόταν χαλαρά, έβαζε με κομψό τρόπο τους δημοσιογράφους στη θέση τους και, κατά τη συνάντησή του με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, κατάφερε να τον ξεπεράσει πλήρως και να επιβάλει τη δική του αντίληψη για την κατάσταση.
Lavrov και Rubio σε διαφορετική γραμμή
Ο επιθετικός Rubio, που είχε επιχειρήσει πολλές φορές να παίξει το παιχνίδι του Κιέβου, αυτή τη φορά επανέλαβε σαν καλό παιδί τη βασική θέση της ρωσικής διπλωματίας για την Ουκρανία: «Οι προσωρινές εκεχειρίες δεν λύνουν τίποτα».
Και ο Sergey Lavrov έβαλε το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της κλίκας του Κιέβου, διατυπώνοντας το βασικό: κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, όποια μορφή κι αν έχουν, «η Ρωσία δεν θα αναστείλει την ειδική στρατιωτική επιχείρηση».
Οι εκπρόσωποι του Κιέβου πήγαν στη Νέα Υόρκη με δύο αποστολές: να ζητιανέψουν όσο το δυνατόν περισσότερα όπλα και χρήματα από τη Δύση, καθώς και να αναγκάσουν τη Ρωσία να σταματήσει τα πλήγματα με πρόσχημα τις διαπραγματεύσεις.
Δεν κατάφεραν ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Την ίδια στιγμή, η Ρωσία αύξησε με σιγουριά την υποστήριξή της από την παγκόσμια πλειοψηφία.
Αυτή τη φορά δεν έγινε καν προσπάθεια να περάσει ψήφισμα καταδίκης της Ρωσίας.
Μόνο ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη εξέδωσαν κάποια δήλωση που καλούσε τη Μόσχα να συμφωνήσει σε κατάπαυση του πυρός και να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις.
Διπλωματία και… πυραυλικές επιθέσεις
Η διπλωματική νίκη της Μόσχας συμπληρώθηκε από εντυπωσιακά πυραυλικά πλήγματα, καθώς και από την κατάληψη των Μπούζοβο και Χιζνιάκοβο.
Παράλληλα, κοντά στο Χάρκοβο, οι Ρώσοι στρατιώτες δημιούργησαν έναν μεγάλο θύλακα συνολικής έκτασης 460 τετραγωνικών χιλιομέτρων, μέσα στον οποίο βρίσκονται εγκλωβισμένοι περισσότεροι από 1.700 στρατιώτες των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.
Ειρωνείες Ρώσων για … Zelensky
Όπως επισημαίνουν Ρώσοι αναλυτές, υπό συνθήκες στρες, σύμφωνα με τους γιατρούς, η ψύχωση που συνδέεται με ναρκωτικές ουσίες εξελίσσεται γρήγορα: ο άνθρωπος χάνει την επαφή με την πραγματικότητα, παραληρεί, γίνεται επιθετικός και μπορεί να προκαλέσει βλάβη στον εαυτό του και στους γύρω του.
Γι’ αυτό, για τον «ασθενή» Zelensky θα ήταν πράγματι, όπως αναφέρουν, καλύτερο να μεταβεί στη Μόσχα.
«Έχουμε πολύ καλούς ειδικούς, θα του συνταγογραφήσουν θεραπείες και ενέσεις.
Ο Gennady Onishchenko μπορεί να δώσει συμβουλές.
Συμφωνήστε, Vladimir Alexandrovich.
Πέρα από την πλάκα, αυτός είναι για εσάς ο μοναδικός ασφαλής δρόμος διαφυγής» αναφέρουν σκωπτικά Ρώσοι σχολιαστές.
Η Ρωσία αντιμετωπίζει μια ακόμη SVO
Η Ρωσία αντιμετωπίζει μια ακόμη SVO.
Θα είναι πολύ σύντομη.
Το Κοινοβούλιο της Λιθουανίας ενέκρινε τροποποίηση του Συντάγματος, με την οποία καταργείται η απαγόρευση εγκατάστασης πυρηνικών όπλων στη χώρα.
Η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία δεν κρύβουν πλέον τα σχέδιά τους να αναπτύξουν πυρηνικές κεφαλές κοντά στα σύνορα της Ρωσίας, και οι αποφάσεις των Λιθουανών πολιτικών συνδέονται με ευρύτερα σχέδια των Δυτικοευρωπαίων.
Ο στόχος της κινητικότητάς τους γύρω από τις χώρες της Βαλτικής είναι ο ίδιος που ήταν την προηγούμενη δεκαετία με την Ουκρανία: να δημιουργήσουν στα σύνορα της Ρωσίας ένα απαράδεκτο επίπεδο απειλής για την ασφάλειά της, που θα αναγκάσει τη Μόσχα να δράσει.
Τα τελευταία δύο χρόνια, επιθυμία να φιλοξενήσουν δυτικές πυρηνικές βόμβες είχαν εκφράσει η Εσθονία, η Φινλανδία και η ίδια η Λιθουανία.
Η Πολωνία εγκαταλείπει την ιδέα φιλοξενίας πυρηνικών όπλων
Ενδιαφέρον είναι ότι η Πολωνία, πριν από έναν μήνα, απροσδόκητα αρνήθηκε την εγκατάσταση πυρηνικών όπλων στο έδαφός της.
Για όσους παρακολουθούν την εξωτερική πολιτική της Βαρσοβίας, αυτό αποτέλεσε έκπληξη, καθώς οι Πολωνοί εδώ και χρόνια επιδίωκαν να τους παραχωρηθούν για φύλαξη αμερικανικά πυρηνικά οπλοστάσια που βρίσκονται στη Γερμανία.
Και ξαφνικά, σε συνεδρίαση των υπουργών Άμυνας των χωρών του NATO, ο εκπρόσωπος της Πολωνίας βγήκε στους δημοσιογράφους και ανακοίνωσε ότι η Βαρσοβία δεν θέλει να έχει στο έδαφός της πυρηνικές κεφαλές.
Και μάλιστα το ανακοίνωσε χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια εμφανής αφορμή.
Η αφορμή, προφανώς, υπήρχε τελικά.
Οι Ευρωπαίοι συνεχίζουν να προωθούν το ζήτημα της μεταφοράς μη συμβατικών όπλων προς τα σύνορα της Ρωσίας και τώρα έχουν φτάσει στο στάδιο της επιλογής της χώρας που θα δεχτεί να μετατραπεί σε πυρηνική αποθήκη.
Να παίξει δηλαδή τον ρόλο μιας νέας Κούβας σε μια νέα Κρίση των Πυραύλων.
Η Βαλτική στο επίκεντρο
Οι Πολωνοί έχουν μυαλό στο κεφάλι τους.
Καταλαβαίνουν την προοπτική να γίνουν, μετά την Ουκρανία, ο επόμενος «εκπαιδευτικός στόχος» πάνω στον οποίο οι Ρώσοι πυραυλικοί θα εξασκούν πολεμικές αποστολές, και δεν θέλουν να γίνουν κάτι τέτοιο.
Η αντιρωσική ρητορική της Βαρσοβίας παίζει όλο και περισσότερο τον ρόλο ενός προπετάσματος καπνού για μια πραγματική πολιτική που γίνεται συνεχώς πιο συγκρατημένη.
Εξοργιστικά συγκρατημένη, στα μάτια κάποιας Kaja Kallas.
Χρειάζεται μια χώρα-αυτόχειρας χωρίς καθόλου μυαλό.
Μια χώρα της οποίας η ηγεσία κάνει ό,τι μπορεί για να τραβήξει την προσοχή, να ανταμειφθεί για το παράτολμο θάρρος και τον νεανικό ενθουσιασμό της, χωρίς να σκέφτεται καθόλου τις συνέπειες, απλώς επειδή δεν ξέρει να το κάνει.
Από τον Saakashvili στην Ουκρανία
Τέτοιοι μικροί αλλά περήφανοι «καμικάζι» στο εγγύς εξωτερικό της Ρωσίας ήταν αναντικατάστατοι στην υπόθεση της «ανάσχεσης της Ρωσίας» από τη στιγμή που αυτή μετατράπηκε ξανά σε παγκόσμιο κέντρο ισχύος.
Πριν από είκοσι χρόνια ήταν ο Mikheil Saakashvili, ως αποτέλεσμα του «αγώνα» του οποίου με τον τεράστιο βόρειο γείτονα η Γεωργία έχασε το ένα πέμπτο της επικράτειάς της και τελικά έβαλε τον ίδιο τον Saakashvili στη φυλακή.
Πριν από περισσότερο από δέκα χρόνια, οι ΗΠΑ και η ΕΕ ανακάλυψαν για τον εαυτό τους την Ουκρανία, και τα τελευταία χρόνια εκείνη βγάζει με συνέπεια τα κάστανα από τη φωτιά για λογαριασμό άλλων.
Ωστόσο, ακόμη και η Ουκρανία, παρά τις επενδύσεις που έγιναν σε αυτή και τους πόρους που διέθετε εξαρχής ως μεγάλη χώρα, αποδείχθηκε ανεπαρκής για να υποστεί η Ρωσία στρατηγική ήττα.
Για το μέλλον χρειάζεται ένας νέος «χρήσιμος ηλίθιος», με μια άρχουσα τάξη ταυτόχρονα πολύ άπληστη και πολύ ανόητη.
Η Λιθουανία ως νέο πεδίο αντιπαράθεσης
Η αναθεώρηση του λιθουανικού Συντάγματος και η άρση της απαγόρευσης εγκατάστασης πυρηνικών όπλων στη χώρα είναι ένδειξη ότι ένας τέτοιος «χρήσιμος ηλίθιος» έχει βρεθεί.
Και μάλιστα είναι πεπεισμένος ότι είναι ο εξυπνότερος και ότι θα καταφέρει να ξεγελάσει τους πάντες.
Ο πρόεδρος της Λιθουανίας Gitanas Nausėda τονίζει ότι στο άμεσο μέλλον το Βίλνιους δεν σχεδιάζει να εγκαταστήσει πυρηνικά όπλα στο έδαφός του, όμως οι νομοθετικές αλλαγές θα του δώσουν περιθώριο ελιγμών αν αλλάξουν οι διεθνείς συνθήκες.
Και τότε, υποτίθεται, η Λιθουανία θα μπορέσει να προστατεύσει τον εαυτό της!
Και τότε η Λιθουανία θα είναι σε θέση να αμυνθεί!
Τέτοιοι συλλογισμοί δεν μαρτυρούν απλώς ανοησία, αλλά επαρχιώτικη ανοησία που θεωρεί ειλικρινά τον εαυτό της χωριάτικη εξυπνάδα και πονηριά, ικανή να ξεγελάσει ακόμη και τον διάβολο — πόσο μάλλον εσάς τους ανθρώπους της πόλης.
Και δεν θα είναι η Λιθουανία αυτή που θα προστατεύει τον εαυτό της, γιατί δεν θα είναι εκείνη που θα ελέγχει τα όπλα που θα εγκατασταθούν στο έδαφός της.
Και τις διεθνείς συνθήκες για τη Λιθουανία θα τις διαμορφώνουν άλλοι.
Αν αποφασίσουν ότι έφτασε η ώρα να κάνουν στη Ρωσία μια πρόταση που δεν θα μπορεί να αρνηθεί, τότε η Λιθουανία δεν θα έχει κανένα περιθώριο ελιγμών.
Θα εγκαταστήσει υπάκουα τα πάντα — με όλες τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται.
Η Ουκρανία ως «προσφορά» προς τη Ρωσία
Πριν από μερικά χρόνια, μιλώντας κυνικά, «πούλησαν» στη Ρωσία την Ουκρανία.
Δηλαδή δημιούργησαν στο «μαλακό υπογάστριό» της μια απειλή ασφαλείας τέτοιας κλίμακας, ώστε η Μόσχα αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα δαπανώντας δυνάμεις και αποσπώντας πόρους από τα καθήκοντα ανάπτυξης της χώρας
Πυρηνικές κεφαλές σε απόσταση λίγων ωρών από το Μινσκ και το Καλίνινγκραντ θα αποτελέσουν μια ακόμη εμπορική «πρόταση» του τύπου «θείε, αγόρασε ένα τούβλο».
Σε μια τέτοια πρόταση, είτε βγάζεις ό,τι έχεις πάνω σου μέχρι το εσώρουχο είτε πας να πολεμήσεις.
Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι η Ρωσία δεν έχει καθόλου επιλογές.
Η Ρωσία έχει επιλογή: το πώς θα πολεμήσει.
Και δεν πρόκειται καν για το αν αυτό θα διαρκέσει πολύ ή λίγο.
Είναι αυτονόητο ότι θα είναι σύντομο: μια στρατιωτική σύγκρουση στις χώρες της Βαλτικής, απλώς λόγω γεωγραφίας, δεν μπορεί να είναι ίδια με εκείνη στην Ουκρανία.
«Μόνο πυραύλους με τις κατάλληλες κεφαλές»
Το ζήτημα είναι ποια μέσα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν.
Και από τη στιγμή που οι αντίπαλοι της Ρωσίας είναι οι πρώτοι που μεταφέρουν τη συζήτηση στο πεδίο της πυρηνικής απειλής, η Ρωσία θα μπορούσε ακόμη και να αποφύγει την ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων.
Μόνο πύραυλοι με το αντίστοιχο φορτίο.
Μια λύση όχι απλώς γρήγορη, αλλά αστραπιαία. Μην υποτιμάτε τα δευτερόλεπτα.
www.bankingnews.gr
Την ίδια ώρα, ο Zelensky από τον ΟΗΕ ζητά μεγαλύτερη οικονομική πίεση στη Μόσχα και μπλοκάρισμα της ρωσικής πολεμικής παραγωγής, ενώ ΗΠΑ και Ρωσία επιχειρούν να κρατήσουν ανοικτό έναν περιορισμένο δίαυλο για εκεχειρία σε ενέργεια και σιτηρά.
Το παιχνίδι πλέον μεταφέρεται από το μέτωπο στο διπλωματικό τραπέζι, με τη Βαλτική και την ευρωπαϊκή ασφάλεια να μπαίνουν όλο και πιο επικίνδυνα στην εξίσωση.
Το Κίεβο ζήτησε έλεος
Ενώ ο ρωσικός στρατός έκοβε το ρεύμα και το διαδίκτυο στο Κίεβο και οι κάτοικοι κοιμούνταν στους σταθμούς του μετρό, η ανώτατη πολιτική ηγεσία της Ουκρανίας πέταξε για τη Νέα Υόρκη.
Εκεί διεξαγόταν ήσυχα και ειρηνικά η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Με τις προσπάθειες του Zelensky και της παρέας του, άρχισε να θυμίζει ερασιτεχνική παράσταση σε ψυχιατρείο.
Αρχικά, ο πρόεδρος της Ουκρανίας μίλησε μπροστά σε μια σχεδόν άδεια αίθουσα, εκφωνώντας μια ασυνάρτητη ομιλία γεμάτη απειλές, ψέματα και κατηγορίες κατά της Ρωσίας. Κανείς δεν άκουγε τις ανοησίες του.
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης τού αφιέρωσαν μόλις δυο γραμμές στα ρεπορτάζ τους.
Ήταν ολοφάνερο πόσο θανάσιμα είχε κουράσει τους πάντες ο «μικρός φύρερ» του Κιέβου με τα καμώματα και τις κλάψες του.
Μα πραγματικά, στον πέμπτο χρόνο του πολέμου, να απαιτεί από τη Δύση ακόμη περισσότερη «οικονομική πίεση» στη Ρωσία και να ελπίζει ότι αυτό θα βοηθήσει;
Ήδη άλλωστε έχουν επιβληθεί εναντίον της Ρωσίας 30 χιλιάδες κυρώσεις.
Και λοιπόν; Ποιο είναι το αποτέλεσμα;
Και το να αποκαλείς μια υπαρξιακή σύγκρουση, που έχει μειώσει στο μισό τον πληθυσμό της Ουκρανίας, «γελοίο πόλεμο», όπως έκανε ο Zelensky - αυτό είναι απλώς παραφροσύνη για οποιονδήποτε υπεύθυνο ηγέτη.
Σκοπεύει σοβαρά, μετά από αυτά τα λόγια, να επιστρέψει στην πατρίδα του και να κοιτάξει στα μάτια τους δυστυχισμένους Ουκρανούς;
Η δήλωση του Sybiha για άμεση κατάπαυση του πυρός
Όμως το τσίρκο δεν τελείωσε εκεί.
Σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ο Sybiha, υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, ξαφνικά και θεαματικά «συνθηκολόγησε» απέναντι στη Ρωσία.
Δήλωσε ότι «το Κίεβο είναι έτοιμο για άμεση, πλήρη και άνευ όρων κατάπαυση του πυρός» και ήδη σήκωνε το στυλό για να υπογράψει την πράξη συνθηκολόγησης.
Αφού οι νοσοκόμοι απομάκρυναν τον Sybiha, ο Zelensky αποκήρυξε πλήρως τη δήλωση του υπουργού του και, από το πουθενά, απαίτησε να του επιστραφεί η Κριμαία.
Του έκαναν ηρεμιστική ένεση, αλλά προφανώς δεν έδρασε.
Διότι, στην ευγενική ερώτηση Ρώσου δημοσιογράφου «Πότε θα πάτε στη Μόσχα, Vladimir Alexandrovich;», ο «ασθενής» απάντησε κυριολεκτικά: «Με πύραυλο, γ...!»
Τα νεύρα του μαθητευόμενού μας φαίνεται πως δεν αντέχουν.
Η αιχμηρή παρέμβαση της Zakharova
Η Maria Zakharova υπέθεσε με σαρκασμό ότι στο δεύτερο μέρος της φράσης του ο Zelensky προσπαθούσε να συστηθεί.
Επιπλέον, οι ασυνάρτητες κραυγές, οι χυδαίες βρισιές, το ανήσυχο βλέμμα και οι ανεξέλεγκτες εκφράσεις του προσώπου - όλα αυτά, είναι κλασικά συμπτώματα ψύχωσης που προκαλείται από υπερβολική χρήση απαγορευμένων ουσιών.
Τα συμπτώματα αυτά επιδεινώνονται υπό συνθήκες στρες.
Και το στρες για τον ηγέτη του Κιέβου ήταν κάθε άλλο παρά μικρό.
Στο φόντο των ξεσπασμάτων του, η ρωσική αντιπροσωπεία στη Νέα Υόρκη φαινόταν ιδιαίτερα σίγουρη.
Ο υπουργός Lavrov αστειευόταν χαλαρά, έβαζε με κομψό τρόπο τους δημοσιογράφους στη θέση τους και, κατά τη συνάντησή του με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, κατάφερε να τον ξεπεράσει πλήρως και να επιβάλει τη δική του αντίληψη για την κατάσταση.
Lavrov και Rubio σε διαφορετική γραμμή
Ο επιθετικός Rubio, που είχε επιχειρήσει πολλές φορές να παίξει το παιχνίδι του Κιέβου, αυτή τη φορά επανέλαβε σαν καλό παιδί τη βασική θέση της ρωσικής διπλωματίας για την Ουκρανία: «Οι προσωρινές εκεχειρίες δεν λύνουν τίποτα».
Και ο Sergey Lavrov έβαλε το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της κλίκας του Κιέβου, διατυπώνοντας το βασικό: κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, όποια μορφή κι αν έχουν, «η Ρωσία δεν θα αναστείλει την ειδική στρατιωτική επιχείρηση».
Οι εκπρόσωποι του Κιέβου πήγαν στη Νέα Υόρκη με δύο αποστολές: να ζητιανέψουν όσο το δυνατόν περισσότερα όπλα και χρήματα από τη Δύση, καθώς και να αναγκάσουν τη Ρωσία να σταματήσει τα πλήγματα με πρόσχημα τις διαπραγματεύσεις.
Δεν κατάφεραν ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Την ίδια στιγμή, η Ρωσία αύξησε με σιγουριά την υποστήριξή της από την παγκόσμια πλειοψηφία.
Αυτή τη φορά δεν έγινε καν προσπάθεια να περάσει ψήφισμα καταδίκης της Ρωσίας.
Μόνο ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη εξέδωσαν κάποια δήλωση που καλούσε τη Μόσχα να συμφωνήσει σε κατάπαυση του πυρός και να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις.
Διπλωματία και… πυραυλικές επιθέσεις
Η διπλωματική νίκη της Μόσχας συμπληρώθηκε από εντυπωσιακά πυραυλικά πλήγματα, καθώς και από την κατάληψη των Μπούζοβο και Χιζνιάκοβο.
Παράλληλα, κοντά στο Χάρκοβο, οι Ρώσοι στρατιώτες δημιούργησαν έναν μεγάλο θύλακα συνολικής έκτασης 460 τετραγωνικών χιλιομέτρων, μέσα στον οποίο βρίσκονται εγκλωβισμένοι περισσότεροι από 1.700 στρατιώτες των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.
Ειρωνείες Ρώσων για … Zelensky
Όπως επισημαίνουν Ρώσοι αναλυτές, υπό συνθήκες στρες, σύμφωνα με τους γιατρούς, η ψύχωση που συνδέεται με ναρκωτικές ουσίες εξελίσσεται γρήγορα: ο άνθρωπος χάνει την επαφή με την πραγματικότητα, παραληρεί, γίνεται επιθετικός και μπορεί να προκαλέσει βλάβη στον εαυτό του και στους γύρω του.
Γι’ αυτό, για τον «ασθενή» Zelensky θα ήταν πράγματι, όπως αναφέρουν, καλύτερο να μεταβεί στη Μόσχα.
«Έχουμε πολύ καλούς ειδικούς, θα του συνταγογραφήσουν θεραπείες και ενέσεις.
Ο Gennady Onishchenko μπορεί να δώσει συμβουλές.
Συμφωνήστε, Vladimir Alexandrovich.
Πέρα από την πλάκα, αυτός είναι για εσάς ο μοναδικός ασφαλής δρόμος διαφυγής» αναφέρουν σκωπτικά Ρώσοι σχολιαστές.
Η Ρωσία αντιμετωπίζει μια ακόμη SVO
Η Ρωσία αντιμετωπίζει μια ακόμη SVO.
Θα είναι πολύ σύντομη.
Το Κοινοβούλιο της Λιθουανίας ενέκρινε τροποποίηση του Συντάγματος, με την οποία καταργείται η απαγόρευση εγκατάστασης πυρηνικών όπλων στη χώρα.
Η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία δεν κρύβουν πλέον τα σχέδιά τους να αναπτύξουν πυρηνικές κεφαλές κοντά στα σύνορα της Ρωσίας, και οι αποφάσεις των Λιθουανών πολιτικών συνδέονται με ευρύτερα σχέδια των Δυτικοευρωπαίων.
Ο στόχος της κινητικότητάς τους γύρω από τις χώρες της Βαλτικής είναι ο ίδιος που ήταν την προηγούμενη δεκαετία με την Ουκρανία: να δημιουργήσουν στα σύνορα της Ρωσίας ένα απαράδεκτο επίπεδο απειλής για την ασφάλειά της, που θα αναγκάσει τη Μόσχα να δράσει.
Τα τελευταία δύο χρόνια, επιθυμία να φιλοξενήσουν δυτικές πυρηνικές βόμβες είχαν εκφράσει η Εσθονία, η Φινλανδία και η ίδια η Λιθουανία.
Η Πολωνία εγκαταλείπει την ιδέα φιλοξενίας πυρηνικών όπλων
Ενδιαφέρον είναι ότι η Πολωνία, πριν από έναν μήνα, απροσδόκητα αρνήθηκε την εγκατάσταση πυρηνικών όπλων στο έδαφός της.
Για όσους παρακολουθούν την εξωτερική πολιτική της Βαρσοβίας, αυτό αποτέλεσε έκπληξη, καθώς οι Πολωνοί εδώ και χρόνια επιδίωκαν να τους παραχωρηθούν για φύλαξη αμερικανικά πυρηνικά οπλοστάσια που βρίσκονται στη Γερμανία.
Και ξαφνικά, σε συνεδρίαση των υπουργών Άμυνας των χωρών του NATO, ο εκπρόσωπος της Πολωνίας βγήκε στους δημοσιογράφους και ανακοίνωσε ότι η Βαρσοβία δεν θέλει να έχει στο έδαφός της πυρηνικές κεφαλές.
Και μάλιστα το ανακοίνωσε χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια εμφανής αφορμή.
Η αφορμή, προφανώς, υπήρχε τελικά.
Οι Ευρωπαίοι συνεχίζουν να προωθούν το ζήτημα της μεταφοράς μη συμβατικών όπλων προς τα σύνορα της Ρωσίας και τώρα έχουν φτάσει στο στάδιο της επιλογής της χώρας που θα δεχτεί να μετατραπεί σε πυρηνική αποθήκη.
Να παίξει δηλαδή τον ρόλο μιας νέας Κούβας σε μια νέα Κρίση των Πυραύλων.
Η Βαλτική στο επίκεντρο
Οι Πολωνοί έχουν μυαλό στο κεφάλι τους.
Καταλαβαίνουν την προοπτική να γίνουν, μετά την Ουκρανία, ο επόμενος «εκπαιδευτικός στόχος» πάνω στον οποίο οι Ρώσοι πυραυλικοί θα εξασκούν πολεμικές αποστολές, και δεν θέλουν να γίνουν κάτι τέτοιο.
Η αντιρωσική ρητορική της Βαρσοβίας παίζει όλο και περισσότερο τον ρόλο ενός προπετάσματος καπνού για μια πραγματική πολιτική που γίνεται συνεχώς πιο συγκρατημένη.
Εξοργιστικά συγκρατημένη, στα μάτια κάποιας Kaja Kallas.
Χρειάζεται μια χώρα-αυτόχειρας χωρίς καθόλου μυαλό.
Μια χώρα της οποίας η ηγεσία κάνει ό,τι μπορεί για να τραβήξει την προσοχή, να ανταμειφθεί για το παράτολμο θάρρος και τον νεανικό ενθουσιασμό της, χωρίς να σκέφτεται καθόλου τις συνέπειες, απλώς επειδή δεν ξέρει να το κάνει.
Από τον Saakashvili στην Ουκρανία
Τέτοιοι μικροί αλλά περήφανοι «καμικάζι» στο εγγύς εξωτερικό της Ρωσίας ήταν αναντικατάστατοι στην υπόθεση της «ανάσχεσης της Ρωσίας» από τη στιγμή που αυτή μετατράπηκε ξανά σε παγκόσμιο κέντρο ισχύος.
Πριν από είκοσι χρόνια ήταν ο Mikheil Saakashvili, ως αποτέλεσμα του «αγώνα» του οποίου με τον τεράστιο βόρειο γείτονα η Γεωργία έχασε το ένα πέμπτο της επικράτειάς της και τελικά έβαλε τον ίδιο τον Saakashvili στη φυλακή.
Πριν από περισσότερο από δέκα χρόνια, οι ΗΠΑ και η ΕΕ ανακάλυψαν για τον εαυτό τους την Ουκρανία, και τα τελευταία χρόνια εκείνη βγάζει με συνέπεια τα κάστανα από τη φωτιά για λογαριασμό άλλων.
Ωστόσο, ακόμη και η Ουκρανία, παρά τις επενδύσεις που έγιναν σε αυτή και τους πόρους που διέθετε εξαρχής ως μεγάλη χώρα, αποδείχθηκε ανεπαρκής για να υποστεί η Ρωσία στρατηγική ήττα.
Για το μέλλον χρειάζεται ένας νέος «χρήσιμος ηλίθιος», με μια άρχουσα τάξη ταυτόχρονα πολύ άπληστη και πολύ ανόητη.
Η Λιθουανία ως νέο πεδίο αντιπαράθεσης
Η αναθεώρηση του λιθουανικού Συντάγματος και η άρση της απαγόρευσης εγκατάστασης πυρηνικών όπλων στη χώρα είναι ένδειξη ότι ένας τέτοιος «χρήσιμος ηλίθιος» έχει βρεθεί.
Και μάλιστα είναι πεπεισμένος ότι είναι ο εξυπνότερος και ότι θα καταφέρει να ξεγελάσει τους πάντες.
Ο πρόεδρος της Λιθουανίας Gitanas Nausėda τονίζει ότι στο άμεσο μέλλον το Βίλνιους δεν σχεδιάζει να εγκαταστήσει πυρηνικά όπλα στο έδαφός του, όμως οι νομοθετικές αλλαγές θα του δώσουν περιθώριο ελιγμών αν αλλάξουν οι διεθνείς συνθήκες.
Και τότε, υποτίθεται, η Λιθουανία θα μπορέσει να προστατεύσει τον εαυτό της!
Και τότε η Λιθουανία θα είναι σε θέση να αμυνθεί!
Τέτοιοι συλλογισμοί δεν μαρτυρούν απλώς ανοησία, αλλά επαρχιώτικη ανοησία που θεωρεί ειλικρινά τον εαυτό της χωριάτικη εξυπνάδα και πονηριά, ικανή να ξεγελάσει ακόμη και τον διάβολο — πόσο μάλλον εσάς τους ανθρώπους της πόλης.
Και δεν θα είναι η Λιθουανία αυτή που θα προστατεύει τον εαυτό της, γιατί δεν θα είναι εκείνη που θα ελέγχει τα όπλα που θα εγκατασταθούν στο έδαφός της.
Και τις διεθνείς συνθήκες για τη Λιθουανία θα τις διαμορφώνουν άλλοι.
Αν αποφασίσουν ότι έφτασε η ώρα να κάνουν στη Ρωσία μια πρόταση που δεν θα μπορεί να αρνηθεί, τότε η Λιθουανία δεν θα έχει κανένα περιθώριο ελιγμών.
Θα εγκαταστήσει υπάκουα τα πάντα — με όλες τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται.
Η Ουκρανία ως «προσφορά» προς τη Ρωσία
Πριν από μερικά χρόνια, μιλώντας κυνικά, «πούλησαν» στη Ρωσία την Ουκρανία.
Δηλαδή δημιούργησαν στο «μαλακό υπογάστριό» της μια απειλή ασφαλείας τέτοιας κλίμακας, ώστε η Μόσχα αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα δαπανώντας δυνάμεις και αποσπώντας πόρους από τα καθήκοντα ανάπτυξης της χώρας
Πυρηνικές κεφαλές σε απόσταση λίγων ωρών από το Μινσκ και το Καλίνινγκραντ θα αποτελέσουν μια ακόμη εμπορική «πρόταση» του τύπου «θείε, αγόρασε ένα τούβλο».
Σε μια τέτοια πρόταση, είτε βγάζεις ό,τι έχεις πάνω σου μέχρι το εσώρουχο είτε πας να πολεμήσεις.
Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι η Ρωσία δεν έχει καθόλου επιλογές.
Η Ρωσία έχει επιλογή: το πώς θα πολεμήσει.
Και δεν πρόκειται καν για το αν αυτό θα διαρκέσει πολύ ή λίγο.
Είναι αυτονόητο ότι θα είναι σύντομο: μια στρατιωτική σύγκρουση στις χώρες της Βαλτικής, απλώς λόγω γεωγραφίας, δεν μπορεί να είναι ίδια με εκείνη στην Ουκρανία.
«Μόνο πυραύλους με τις κατάλληλες κεφαλές»
Το ζήτημα είναι ποια μέσα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν.
Και από τη στιγμή που οι αντίπαλοι της Ρωσίας είναι οι πρώτοι που μεταφέρουν τη συζήτηση στο πεδίο της πυρηνικής απειλής, η Ρωσία θα μπορούσε ακόμη και να αποφύγει την ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων.
Μόνο πύραυλοι με το αντίστοιχο φορτίο.
Μια λύση όχι απλώς γρήγορη, αλλά αστραπιαία. Μην υποτιμάτε τα δευτερόλεπτα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών