Η αύξηση των τόκων εξυπηρέτησης του χρέους θα μπορούσε να αφαιρέσει 0,2 ποσοστιαίες μονάδες από την οικονομική παραγωγή της Ευρωζώνης το 2027, ακόμη και στην περίπτωση που οι αποδόσεις των ομολόγων επιστρέψουν το επόμενο έτος στα επίπεδα πριν από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προειδοποιεί για αλυσιδωτές καταστροφικές επιπτώσεις εάν παραταθεί η αναταραχή στις αγορές ομολόγων.
Η δημοσιονομική εξυγίανση πρέπει να συνδυαστεί με μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν την παραγωγικότητα, καθώς η Ευρώπη αντιμετωπίζει ένα ολοένα μεγαλύτερο αναπτυξιακό και ανταγωνιστικό μειονέκτημα.
Η αναταραχή στην αγορά κρατικών ομολόγων της Ευρώπης ενδέχεται να μεταδοθεί στην πραγματική οικονομία και να εξελιχθεί σε ευρύτερη κρίση, εάν οι κυβερνήσεις δεν κινηθούν γρήγορα για να περιορίσουν τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους και δημοσιονομικών ελλειμμάτων.
Την προειδοποίηση απευθύνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), επισημαίνοντας ότι οι κίνδυνοι δεν περιορίζονται πλέον στις αγορές ομολόγων, αλλά απειλούν να επηρεάσουν την ανάπτυξη, τις δημόσιες επενδύσεις και τη συνολική οικονομική σταθερότητα της Ευρωζώνης.
Ο Mateusz Szczurek, διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του Ταμείου, δήλωσε την Πέμπτη (12/11) ότι η άνοδος του κόστους δανεισμού στην Ευρωζώνη, η οποία πυροδοτήθηκε από τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, παραμένει μέχρι στιγμής «διαχειρίσιμη».
Ωστόσο, προειδοποίησε ότι ο κίνδυνος μετάδοσης της κρίσης θα ενισχυθεί εάν δεν αντιμετωπιστούν άμεσα οι προκλήσεις που σχετίζονται με τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών της Ευρώπης.
«Το ευρύτερο οικονομικό κόστος από τις υψηλότερες αποδόσεις των ομολόγων έχει μέχρι στιγμής παραμείνει περιορισμένο, καθώς οι χρηματοπιστωτικές συνθήκες έχουν επιδεινωθεί μόνο μετρίως», ανέφερε ο Szczurek, πρώην υπουργός Οικονομικών της Πολωνίας, σε ομιλία του στις Βρυξέλλες.
«Ωστόσο, οι κίνδυνοι μετάδοσης στην υπόλοιπη οικονομία θα ενταθούν εάν οι αποδόσεις παραμείνουν υψηλές για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Αυτό ισχύει και επειδή η αύξηση του κόστους εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους ενδέχεται να εκτοπίσει κρίσιμες κρατικές δαπάνες».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η αύξηση των τόκων εξυπηρέτησης του χρέους θα μπορούσε να αφαιρέσει 0,2 ποσοστιαίες μονάδες από την οικονομική παραγωγή της Ευρωζώνης το 2027, ακόμη και στην περίπτωση που οι αποδόσεις των ομολόγων επιστρέψουν το επόμενο έτος στα επίπεδα πριν από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν.
Οι αποδόσεις έχουν ήδη αυξηθεί κατά περίπου 100 μονάδες βάσης, δηλαδή μία ποσοστιαία μονάδα, στις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης από την έναρξη της σύγκρουσης στα τέλη Φεβρουαρίου.
«Το κόστος μπορεί να αυξηθεί γρήγορα εάν οι υψηλότερες αποδόσεις διατηρηθούν.
Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για να ξεκινήσει άμεσα η δημοσιονομική προσαρμογή», προειδοποίησε ο Szczurek.
Η Γαλλία στο επίκεντρο – Το πολιτικό αδιέξοδο και η θρυαλλίδα μιας νέας κρίσης
Η Γαλλία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εστίες ανησυχίας για τις ευρωπαϊκές αγορές.
Ως η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, η δημοσιονομική της πορεία έχει βαρύνουσα σημασία για τη σταθερότητα ολόκληρης της νομισματικής ένωσης.
Η γαλλική κυβέρνηση δυσκολεύεται να εξασφαλίσει την έγκριση ενός προϋπολογισμού που θα περιορίζει ουσιαστικά το έλλειμμα, ενώ η πολιτική αβεβαιότητα και η αυξανόμενη κοινωνική ένταση ενόψει των προεδρικών εκλογών του επόμενου έτους περιπλέκουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την ικανότητα του Παρισιού να συγκρατήσει τις δημόσιες δαπάνες. Αφορά και τον κίνδυνο η επιδείνωση της εμπιστοσύνης των επενδυτών απέναντι στα γαλλικά ομόλογα να προκαλέσει ευρύτερη επαναξιολόγηση του επενδυτικού κινδύνου στην Ευρωζώνη.
Μια παρατεταμένη κρίση εμπιστοσύνης στη Γαλλία θα μπορούσε να αυξήσει το κόστος δανεισμού και για άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες, να ενισχύσει τις πιέσεις στις τράπεζες και να περιορίσει τη δυνατότητα των κυβερνήσεων να χρηματοδοτούν επενδύσεις και αναπτυξιακές πολιτικές.
Η εμπειρία της κρίσης δημόσιου χρέους της προηγούμενης δεκαετίας εξακολουθεί να λειτουργεί ως προειδοποίηση.
Τότε, η αμφισβήτηση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας κρατών-μελών απείλησε ακόμη και τη συνοχή της ίδιας της Ευρωζώνης. Σήμερα, το ενδεχόμενο μιας νέας κρίσης αποκτά διαφορετικά χαρακτηριστικά, καθώς οι πιέσεις αφορούν και μεγάλες οικονομίες του πυρήνα της Ευρώπης.
Ο Szczurek υπογράμμισε, πάντως, ότι οι δημοσιονομικές προκλήσεις δεν περιορίζονται στη Γαλλία ή σε άλλες χώρες που βρίσκονται σήμερα στο επίκεντρο των αγορών.
«Αφορούν σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, όχι μόνο εκείνες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο προσκήνιο», σημείωσε, προσθέτοντας ότι η γήρανση του πληθυσμού και η ανάγκη αύξησης των αμυντικών δαπανών θα επιβαρύνουν περαιτέρω τους κρατικούς προϋπολογισμούς τα επόμενα χρόνια.
Το βαθύτερο πρόβλημα: Το ευρωπαϊκό έλλειμμα παραγωγικότητας
Πέρα από τη δημοσιονομική κρίση, η Ευρώπη αντιμετωπίζει ένα ακόμη πιο θεμελιώδες πρόβλημα: τη διαρκή υστέρηση της παραγωγικότητάς της.
Η αδυναμία αύξησης της παραγωγικότητας περιορίζει τους ρυθμούς ανάπτυξης, μειώνει τη διεθνή ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και δυσχεραίνει τη δημιουργία νέου πλούτου.
Με άλλα λόγια, η Ευρώπη καλείται να χρηματοδοτήσει ολοένα μεγαλύτερες ανάγκες –από την άμυνα και την ενεργειακή μετάβαση έως τις συντάξεις και την κοινωνική προστασία– με μια οικονομία που αναπτύσσεται με ανεπαρκή δυναμική.
Το παραγωγικό χάσμα με τις ΗΠΑ αποτελεί μία από τις σημαντικότερες διαρθρωτικές αδυναμίες της ευρωπαϊκής οικονομίας.
Η υστέρηση στην υιοθέτηση νέων τεχνολογιών, η περιορισμένη διάχυση της τεχνητής νοημοσύνης και των ψηφιακών εφαρμογών στις επιχειρήσεις, η χαμηλότερη επενδυτική ένταση σε καινοτόμους κλάδους και ο κατακερματισμός της ενιαίας αγοράς συνθέτουν ένα περιβάλλον που δυσκολεύει την ανάπτυξη μεγάλων και διεθνώς ανταγωνιστικών ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.
Παράλληλα, η Ευρώπη εξακολουθεί να αντιμετωπίζει εμπόδια στη χρηματοδότηση και την επέκταση νεοφυών επιχειρήσεων, στην ενοποίηση των κεφαλαιαγορών και στην αξιοποίηση οικονομιών κλίμακας.
Το αποτέλεσμα είναι ότι σημαντικό μέρος της ευρωπαϊκής καινοτομίας δεν μετατρέπεται με την απαιτούμενη ταχύτητα σε παραγωγικές επενδύσεις, νέες θέσεις εργασίας και υψηλότερη προστιθέμενη αξία.
Αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο: η χαμηλή παραγωγικότητα περιορίζει την ανάπτυξη και τα φορολογικά έσοδα, τα υψηλά δημόσια ελλείμματα αυξάνουν το κόστος δανεισμού και οι αυξημένες δαπάνες εξυπηρέτησης του χρέους περιορίζουν τους διαθέσιμους πόρους για επενδύσεις στην τεχνολογία, την εκπαίδευση, τις υποδομές και την καινοτομία.
Επομένως, η δημοσιονομική εξυγίανση από μόνη της δεν αρκεί. Εάν εφαρμοστεί χωρίς παράλληλη ενίσχυση της παραγωγικής βάσης, κινδυνεύει να περιορίσει ακόμη περισσότερο τις αναπτυξιακές δυνατότητες της Ευρώπης.
Δημοσιονομική προσαρμογή με μεταρρυθμίσεις
Ο διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ επισήμανε ότι η δημοσιονομική προσαρμογή πρέπει να συνδυαστεί με μεταρρυθμίσεις που θα ενισχύσουν την παραγωγικότητα και θα βελτιώσουν τις αναπτυξιακές προοπτικές της ηπείρου.
Κεντρική προτεραιότητα αποτελεί η ολοκλήρωση και ουσιαστική ενοποίηση της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς, η οποία εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από σημαντικά εμπόδια στην παροχή υπηρεσιών, στις επενδύσεις και στη διασυνοριακή επιχειρηματική δραστηριότητα.
Η ενίσχυση της ενιαίας αγοράς, η εμβάθυνση των κεφαλαιαγορών, η διευκόλυνση των επενδύσεων και η ταχύτερη ενσωμάτωση των νέων τεχνολογιών θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για υψηλότερη δυνητική ανάπτυξη.
«Ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο επιτακτική η ανάγκη για την Ευρώπη να αντιμετωπίσει τις διαρθρωτικές της αδυναμίες», ανέφερε ο Szczurek, επισημαίνοντας ότι οι αναπτυξιακές προοπτικές της ηπείρου παραμένουν μέτριες, με ρυθμούς ανάπτυξης περίπου 1% τα επόμενα χρόνια.
«Αυτό μπορεί και πρέπει να γίνει».
Από τη γαλλική δημοσιονομική αβεβαιότητα στη συνολική ευρωπαϊκή πρόκληση
Ο πόλεμος στο Ιράν αποτελεί το τελευταίο επεισόδιο σε μια μακρά σειρά εξωτερικών και εσωτερικών κλυδωνισμών που έχουν δοκιμάσει την ευρωπαϊκή οικονομία τα τελευταία χρόνια. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η πανδημία της Covid-19 και η προηγούμενη κρίση δημόσιου χρέους έχουν οδηγήσει τις κυβερνήσεις σε εκτεταμένες παρεμβάσεις για τη στήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Οι παρεμβάσεις αυτές, ωστόσο, επιβάρυναν τα δημόσια οικονομικά, ενώ η νέα ενεργειακή αναταραχή ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις και αυξάνει την αβεβαιότητα στις αγορές.
Το κρίσιμο ερώτημα για την Ευρώπη είναι πλέον διπλό: αφενός, εάν θα καταφέρει να αποτρέψει τη μετάδοση της γαλλικής δημοσιονομικής κρίσης στην υπόλοιπη Ευρωζώνη και, αφετέρου, εάν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τις βαθύτερες διαρθρωτικές αδυναμίες που υπονομεύουν την οικονομική της δυναμική.
Χωρίς αξιόπιστη δημοσιονομική πολιτική, η εμπιστοσύνη των αγορών θα παραμείνει ευάλωτη.
Χωρίς, όμως, ουσιαστική αύξηση της παραγωγικότητας, η Ευρώπη θα δυσκολεύεται ολοένα περισσότερο να εξυπηρετεί το χρέος της, να χρηματοδοτεί τις στρατηγικές της προτεραιότητες και να διατηρεί το οικονομικό και κοινωνικό της μοντέλο.
Η γαλλική κρίση μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτη μιας νέας ευρωπαϊκής αναταραχής.
Το έλλειμμα παραγωγικότητας, όμως, είναι η βαθύτερη αιτία που καθιστά την ήπειρο περισσότερο ευάλωτη σε αυτήν - και γι' αυτό απαιτείται μια αλλαγή του οικονομικού παραδείγματος, η οποία δεν φαίνεται στον ορίζοντα...
www.bankingnews.gr
Η δημοσιονομική εξυγίανση πρέπει να συνδυαστεί με μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν την παραγωγικότητα, καθώς η Ευρώπη αντιμετωπίζει ένα ολοένα μεγαλύτερο αναπτυξιακό και ανταγωνιστικό μειονέκτημα.
Η αναταραχή στην αγορά κρατικών ομολόγων της Ευρώπης ενδέχεται να μεταδοθεί στην πραγματική οικονομία και να εξελιχθεί σε ευρύτερη κρίση, εάν οι κυβερνήσεις δεν κινηθούν γρήγορα για να περιορίσουν τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους και δημοσιονομικών ελλειμμάτων.
Την προειδοποίηση απευθύνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), επισημαίνοντας ότι οι κίνδυνοι δεν περιορίζονται πλέον στις αγορές ομολόγων, αλλά απειλούν να επηρεάσουν την ανάπτυξη, τις δημόσιες επενδύσεις και τη συνολική οικονομική σταθερότητα της Ευρωζώνης.
Ο Mateusz Szczurek, διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του Ταμείου, δήλωσε την Πέμπτη (12/11) ότι η άνοδος του κόστους δανεισμού στην Ευρωζώνη, η οποία πυροδοτήθηκε από τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, παραμένει μέχρι στιγμής «διαχειρίσιμη».
Ωστόσο, προειδοποίησε ότι ο κίνδυνος μετάδοσης της κρίσης θα ενισχυθεί εάν δεν αντιμετωπιστούν άμεσα οι προκλήσεις που σχετίζονται με τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών της Ευρώπης.
«Το ευρύτερο οικονομικό κόστος από τις υψηλότερες αποδόσεις των ομολόγων έχει μέχρι στιγμής παραμείνει περιορισμένο, καθώς οι χρηματοπιστωτικές συνθήκες έχουν επιδεινωθεί μόνο μετρίως», ανέφερε ο Szczurek, πρώην υπουργός Οικονομικών της Πολωνίας, σε ομιλία του στις Βρυξέλλες.
«Ωστόσο, οι κίνδυνοι μετάδοσης στην υπόλοιπη οικονομία θα ενταθούν εάν οι αποδόσεις παραμείνουν υψηλές για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Αυτό ισχύει και επειδή η αύξηση του κόστους εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους ενδέχεται να εκτοπίσει κρίσιμες κρατικές δαπάνες».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η αύξηση των τόκων εξυπηρέτησης του χρέους θα μπορούσε να αφαιρέσει 0,2 ποσοστιαίες μονάδες από την οικονομική παραγωγή της Ευρωζώνης το 2027, ακόμη και στην περίπτωση που οι αποδόσεις των ομολόγων επιστρέψουν το επόμενο έτος στα επίπεδα πριν από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν.
Οι αποδόσεις έχουν ήδη αυξηθεί κατά περίπου 100 μονάδες βάσης, δηλαδή μία ποσοστιαία μονάδα, στις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης από την έναρξη της σύγκρουσης στα τέλη Φεβρουαρίου.
«Το κόστος μπορεί να αυξηθεί γρήγορα εάν οι υψηλότερες αποδόσεις διατηρηθούν.
Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για να ξεκινήσει άμεσα η δημοσιονομική προσαρμογή», προειδοποίησε ο Szczurek.
Η Γαλλία στο επίκεντρο – Το πολιτικό αδιέξοδο και η θρυαλλίδα μιας νέας κρίσης
Η Γαλλία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εστίες ανησυχίας για τις ευρωπαϊκές αγορές.
Ως η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, η δημοσιονομική της πορεία έχει βαρύνουσα σημασία για τη σταθερότητα ολόκληρης της νομισματικής ένωσης.
Η γαλλική κυβέρνηση δυσκολεύεται να εξασφαλίσει την έγκριση ενός προϋπολογισμού που θα περιορίζει ουσιαστικά το έλλειμμα, ενώ η πολιτική αβεβαιότητα και η αυξανόμενη κοινωνική ένταση ενόψει των προεδρικών εκλογών του επόμενου έτους περιπλέκουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την ικανότητα του Παρισιού να συγκρατήσει τις δημόσιες δαπάνες. Αφορά και τον κίνδυνο η επιδείνωση της εμπιστοσύνης των επενδυτών απέναντι στα γαλλικά ομόλογα να προκαλέσει ευρύτερη επαναξιολόγηση του επενδυτικού κινδύνου στην Ευρωζώνη.
Μια παρατεταμένη κρίση εμπιστοσύνης στη Γαλλία θα μπορούσε να αυξήσει το κόστος δανεισμού και για άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες, να ενισχύσει τις πιέσεις στις τράπεζες και να περιορίσει τη δυνατότητα των κυβερνήσεων να χρηματοδοτούν επενδύσεις και αναπτυξιακές πολιτικές.
Η εμπειρία της κρίσης δημόσιου χρέους της προηγούμενης δεκαετίας εξακολουθεί να λειτουργεί ως προειδοποίηση.
Τότε, η αμφισβήτηση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας κρατών-μελών απείλησε ακόμη και τη συνοχή της ίδιας της Ευρωζώνης. Σήμερα, το ενδεχόμενο μιας νέας κρίσης αποκτά διαφορετικά χαρακτηριστικά, καθώς οι πιέσεις αφορούν και μεγάλες οικονομίες του πυρήνα της Ευρώπης.
Ο Szczurek υπογράμμισε, πάντως, ότι οι δημοσιονομικές προκλήσεις δεν περιορίζονται στη Γαλλία ή σε άλλες χώρες που βρίσκονται σήμερα στο επίκεντρο των αγορών.
«Αφορούν σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, όχι μόνο εκείνες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο προσκήνιο», σημείωσε, προσθέτοντας ότι η γήρανση του πληθυσμού και η ανάγκη αύξησης των αμυντικών δαπανών θα επιβαρύνουν περαιτέρω τους κρατικούς προϋπολογισμούς τα επόμενα χρόνια.
Το βαθύτερο πρόβλημα: Το ευρωπαϊκό έλλειμμα παραγωγικότητας
Πέρα από τη δημοσιονομική κρίση, η Ευρώπη αντιμετωπίζει ένα ακόμη πιο θεμελιώδες πρόβλημα: τη διαρκή υστέρηση της παραγωγικότητάς της.
Η αδυναμία αύξησης της παραγωγικότητας περιορίζει τους ρυθμούς ανάπτυξης, μειώνει τη διεθνή ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και δυσχεραίνει τη δημιουργία νέου πλούτου.
Με άλλα λόγια, η Ευρώπη καλείται να χρηματοδοτήσει ολοένα μεγαλύτερες ανάγκες –από την άμυνα και την ενεργειακή μετάβαση έως τις συντάξεις και την κοινωνική προστασία– με μια οικονομία που αναπτύσσεται με ανεπαρκή δυναμική.
Το παραγωγικό χάσμα με τις ΗΠΑ αποτελεί μία από τις σημαντικότερες διαρθρωτικές αδυναμίες της ευρωπαϊκής οικονομίας.
Η υστέρηση στην υιοθέτηση νέων τεχνολογιών, η περιορισμένη διάχυση της τεχνητής νοημοσύνης και των ψηφιακών εφαρμογών στις επιχειρήσεις, η χαμηλότερη επενδυτική ένταση σε καινοτόμους κλάδους και ο κατακερματισμός της ενιαίας αγοράς συνθέτουν ένα περιβάλλον που δυσκολεύει την ανάπτυξη μεγάλων και διεθνώς ανταγωνιστικών ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.
Παράλληλα, η Ευρώπη εξακολουθεί να αντιμετωπίζει εμπόδια στη χρηματοδότηση και την επέκταση νεοφυών επιχειρήσεων, στην ενοποίηση των κεφαλαιαγορών και στην αξιοποίηση οικονομιών κλίμακας.
Το αποτέλεσμα είναι ότι σημαντικό μέρος της ευρωπαϊκής καινοτομίας δεν μετατρέπεται με την απαιτούμενη ταχύτητα σε παραγωγικές επενδύσεις, νέες θέσεις εργασίας και υψηλότερη προστιθέμενη αξία.
Αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο: η χαμηλή παραγωγικότητα περιορίζει την ανάπτυξη και τα φορολογικά έσοδα, τα υψηλά δημόσια ελλείμματα αυξάνουν το κόστος δανεισμού και οι αυξημένες δαπάνες εξυπηρέτησης του χρέους περιορίζουν τους διαθέσιμους πόρους για επενδύσεις στην τεχνολογία, την εκπαίδευση, τις υποδομές και την καινοτομία.
Επομένως, η δημοσιονομική εξυγίανση από μόνη της δεν αρκεί. Εάν εφαρμοστεί χωρίς παράλληλη ενίσχυση της παραγωγικής βάσης, κινδυνεύει να περιορίσει ακόμη περισσότερο τις αναπτυξιακές δυνατότητες της Ευρώπης.
Δημοσιονομική προσαρμογή με μεταρρυθμίσεις
Ο διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ επισήμανε ότι η δημοσιονομική προσαρμογή πρέπει να συνδυαστεί με μεταρρυθμίσεις που θα ενισχύσουν την παραγωγικότητα και θα βελτιώσουν τις αναπτυξιακές προοπτικές της ηπείρου.
Κεντρική προτεραιότητα αποτελεί η ολοκλήρωση και ουσιαστική ενοποίηση της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς, η οποία εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από σημαντικά εμπόδια στην παροχή υπηρεσιών, στις επενδύσεις και στη διασυνοριακή επιχειρηματική δραστηριότητα.
Η ενίσχυση της ενιαίας αγοράς, η εμβάθυνση των κεφαλαιαγορών, η διευκόλυνση των επενδύσεων και η ταχύτερη ενσωμάτωση των νέων τεχνολογιών θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για υψηλότερη δυνητική ανάπτυξη.
«Ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο επιτακτική η ανάγκη για την Ευρώπη να αντιμετωπίσει τις διαρθρωτικές της αδυναμίες», ανέφερε ο Szczurek, επισημαίνοντας ότι οι αναπτυξιακές προοπτικές της ηπείρου παραμένουν μέτριες, με ρυθμούς ανάπτυξης περίπου 1% τα επόμενα χρόνια.
«Αυτό μπορεί και πρέπει να γίνει».
Από τη γαλλική δημοσιονομική αβεβαιότητα στη συνολική ευρωπαϊκή πρόκληση
Ο πόλεμος στο Ιράν αποτελεί το τελευταίο επεισόδιο σε μια μακρά σειρά εξωτερικών και εσωτερικών κλυδωνισμών που έχουν δοκιμάσει την ευρωπαϊκή οικονομία τα τελευταία χρόνια. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η πανδημία της Covid-19 και η προηγούμενη κρίση δημόσιου χρέους έχουν οδηγήσει τις κυβερνήσεις σε εκτεταμένες παρεμβάσεις για τη στήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Οι παρεμβάσεις αυτές, ωστόσο, επιβάρυναν τα δημόσια οικονομικά, ενώ η νέα ενεργειακή αναταραχή ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις και αυξάνει την αβεβαιότητα στις αγορές.
Το κρίσιμο ερώτημα για την Ευρώπη είναι πλέον διπλό: αφενός, εάν θα καταφέρει να αποτρέψει τη μετάδοση της γαλλικής δημοσιονομικής κρίσης στην υπόλοιπη Ευρωζώνη και, αφετέρου, εάν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τις βαθύτερες διαρθρωτικές αδυναμίες που υπονομεύουν την οικονομική της δυναμική.
Χωρίς αξιόπιστη δημοσιονομική πολιτική, η εμπιστοσύνη των αγορών θα παραμείνει ευάλωτη.
Χωρίς, όμως, ουσιαστική αύξηση της παραγωγικότητας, η Ευρώπη θα δυσκολεύεται ολοένα περισσότερο να εξυπηρετεί το χρέος της, να χρηματοδοτεί τις στρατηγικές της προτεραιότητες και να διατηρεί το οικονομικό και κοινωνικό της μοντέλο.
Η γαλλική κρίση μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτη μιας νέας ευρωπαϊκής αναταραχής.
Το έλλειμμα παραγωγικότητας, όμως, είναι η βαθύτερη αιτία που καθιστά την ήπειρο περισσότερο ευάλωτη σε αυτήν - και γι' αυτό απαιτείται μια αλλαγή του οικονομικού παραδείγματος, η οποία δεν φαίνεται στον ορίζοντα...
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών