Στις ακριτικές και απομακρυσμένες περιοχές η βιωσιμότητα μιας ξενοδοχειακής επιχείρησης δεν αφορά μόνο τον επιχειρηματία
Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων συστήνει για πρώτη φορά τη θέση του Εντεταλμένου Συμβούλου Ακριτικών και Απομακρυσμένων Περιοχών, αναγνωρίζοντας έμπρακτα την ιδιαίτερη σημασία που έχουν οι περιοχές αυτές για τον ελληνικό τουρισμό και τις ξεχωριστές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν.
Τη θέση αυτή αναλαμβάνω με ιδιαίτερη τιμή και αίσθημα ευθύνης.
Η δημιουργία αυτής της θέσης έχει έναν σαφή στόχο, να αποκτήσουν ισχυρότερη θεσμική φωνή οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που λειτουργούν στις ακριτικές, ορεινές, νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές της χώρας και αντιμετωπίζουν συνθήκες πολύ διαφορετικές από εκείνες των μεγάλων και περισσότερο προσβάσιμων προορισμών.
Μέσα από τη δική μου επιχειρηματική δραστηριότητα στη Δυτική Μακεδονία γνωρίζω από πρώτο χέρι τι σημαίνει να λειτουργείς μια ξενοδοχειακή επιχείρηση σε μια απομακρυσμένη περιοχή. Γνωρίζω τόσο τις δυσκολίες όσο και τις δυνατότητες που μπορούν να αναδειχθούν όταν υπάρχουν τα κατάλληλα εργαλεία και οι κατάλληλες πολιτικές.
Τα ζητήματα είναι πολλά. Η προσβασιμότητα, οι υποδομές, η προβολή και η ανάδειξη αυτών των προορισμών στις διεθνείς αγορές, η έλλειψη προσωπικού και η διατήρηση της τουριστικής δραστηριότητας για μεγαλύτερο διάστημα μέσα στο έτος αποτελούν σημαντικές προκλήσεις. Αυτή τη στιγμή, όμως, πρώτη προτεραιότητα είναι το ενεργειακό κόστος.
Και αυτό γιατί στις συγκεκριμένες περιοχές το ενεργειακό πρόβλημα έχει δύο διαστάσεις. Αφορά τόσο το κόστος λειτουργίας της επιχείρησης όσο και το κόστος πρόσβασης του επισκέπτη.
Για τους ορεινούς και ημιορεινούς προορισμούς, η περίοδος από τον Οκτώβριο έως τον Μάιο αποτελεί ουσιαστικά τον πυρήνα της τουριστικής τους δραστηριότητας. Η θέρμανση δεν είναι μια πρόσθετη παροχή. Είναι βασική προϋπόθεση λειτουργίας. Παρ’ όλα αυτά, το ισχύον πλαίσιο διάθεσης πετρελαίου θέρμανσης δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές κλιματολογικές συνθήκες πολλών περιοχών. Υπάρχουν επιχειρήσεις που χρειάζονται θέρμανση πριν από την επίσημη έναρξη και μετά τη λήξη της περιόδου διάθεσης, επιβαρυνόμενες σημαντικά ακριβώς στους μήνες που προσπαθούν να παραμείνουν ανοικτές.
Για τα μικρά και απομακρυσμένα νησιά, το πρόβλημα εκφράζεται διαφορετικά αλλά είναι εξίσου σοβαρό. Το υψηλότερο κόστος καυσίμων και μεταφορών επηρεάζει συνολικά τη λειτουργία της μονάδας, από την τροφοδοσία μέχρι τη μετακίνηση προσωπικού, δυσκολεύοντας την προσπάθεια να ανοίξει νωρίτερα ή να παραμείνει ανοικτή περισσότερο.
Ταυτόχρονα, το αυξημένο κόστος καυσίμων λειτουργεί αποτρεπτικά για τον ίδιο τον επισκέπτη. Τους μήνες εκτός αιχμής η ζήτηση στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον εσωτερικό τουρισμό και στην οδική μετακίνηση. Όταν το κόστος μετάβασης σε έναν προορισμό γίνεται συγκρίσιμο με ένα σημαντικό μέρος του κόστους διαμονής, το ταξίδι είναι συχνά η πρώτη δαπάνη που αναβάλλεται.
Δεν αρκεί, επομένως, να μιλάμε για μεγαλύτερη διάρκεια της τουριστικής περιόδου. Πρέπει να δημιουργήσουμε και τις οικονομικές προϋποθέσεις για να μπορεί μια επιχείρηση να παραμένει ανοικτή και ένας επισκέπτης να μπορεί να φτάσει σε αυτή.
Γι’ αυτό χρειάζονται στοχευμένες και όχι οριζόντιες παρεμβάσεις.
Πρώτον, επέκταση της περιόδου διάθεσης πετρελαίου θέρμανσης με μειωμένο ΕΦΚ για τις ορεινές και ημιορεινές περιοχές, ώστε να ανταποκρίνεται στις πραγματικές κλιματολογικές συνθήκες, κατ’ ελάχιστον από την 1η Οκτωβρίου έως τις 31 Μαΐου.
Δεύτερον, ειδική αντιμετώπιση του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας για τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις ορεινών, ακριτικών, απομακρυσμένων και μικρών νησιωτικών περιοχών κατά τους μήνες εκτός αιχμής, είτε μέσω ειδικού τιμολογίου είτε μέσω ελάφρυνσης συγκεκριμένων ρυθμιζόμενων χρεώσεων.
Τρίτον, ειδικά προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης με αυξημένη ένταση ενίσχυσης για αυτές τις επιχειρήσεις. Η ενεργειακή αναβάθμιση, η θερμομόνωση, οι αντλίες θερμότητας και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αποτελούν τη μόνιμη λύση, ώστε οι μονάδες να μειώσουν σταδιακά την εξάρτησή τους από το πετρέλαιο και τις διακυμάνσεις των ενεργειακών τιμών.
Παράλληλα, πρέπει να εξεταστούν παρεμβάσεις στο κόστος πρόσβασης, από μηχανισμούς αντιστάθμισης του αυξημένου μεταφορικού κόστους των καυσίμων στις απομακρυσμένες περιοχές μέχρι κίνητρα μετακίνησης εκτός αιχμής και ένα ειδικά σχεδιασμένο πρόγραμμα εσωτερικού τουρισμού που θα ενισχύει ουσιαστικά τη ζήτηση στους συγκεκριμένους προορισμούς.
Οι παρεμβάσεις αυτές δεν αποτελούν γενικευμένες επιδοτήσεις. Είναι στοχευμένα εργαλεία για περιοχές που λειτουργούν υπό αντικειμενικά δυσμενέστερες συνθήκες.
Ένα κράτος οφείλει να στηρίζει την παραγωγή. Με την ίδια λογική που ακολούθησε ο Πρωθυπουργός κατά την Ετήσια Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ, στις 6 Οκτωβρίου, για έκτακτες παρεμβάσεις στήριξης της παραγωγής απέναντι στο ενεργειακό κόστος, σήμερα η ελληνική πολιτεία οφείλει να στηρίξει τις μικρές και πολύ μικρές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις στα ακριτικά και απομακρυσμένα μέρη. Οι επιχειρήσεις αυτές παράγουν εισόδημα, δημιουργούν θέσεις εργασίας και κρατούν ζωντανές περιοχές που αντιμετωπίζουν σοβαρές δημογραφικές και οικονομικές πιέσεις.
Στις ακριτικές και απομακρυσμένες περιοχές η βιωσιμότητα μιας ξενοδοχειακής επιχείρησης δεν αφορά μόνο τον επιχειρηματία. Σημαίνει θέσεις εργασίας, εισόδημα για την τοπική οικονομία και ανθρώπους που μπορούν να συνεχίσουν να ζουν και να δημιουργούν στον τόπο τους.
Αυτή θα είναι και η βασική κατεύθυνση της δουλειάς μου στην ΠΟΞ, να μεταφέρουμε τις πραγματικές ανάγκες αυτών των περιοχών στο κέντρο των αποφάσεων και να τις μετατρέπουμε σε συγκεκριμένες, εφαρμόσιμες προτάσεις.
Η ισόρροπη τουριστική ανάπτυξη δεν μπορεί να παραμένει μόνο στόχος. Πρέπει να συνοδεύεται από πολιτικές που θα στηρίζουν στην πράξη την παραγωγή, την επιχειρηματικότητα και την παραμονή των ανθρώπων στον τόπο τους.
Ιορδάνης Μιχαηλίδης
Μέλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων,
Εντεταλμένος Σύμβουλος Ακριτικών και Απομακρυσμένων Περιοχών
www.bankingnews.gr
Τη θέση αυτή αναλαμβάνω με ιδιαίτερη τιμή και αίσθημα ευθύνης.
Η δημιουργία αυτής της θέσης έχει έναν σαφή στόχο, να αποκτήσουν ισχυρότερη θεσμική φωνή οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που λειτουργούν στις ακριτικές, ορεινές, νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές της χώρας και αντιμετωπίζουν συνθήκες πολύ διαφορετικές από εκείνες των μεγάλων και περισσότερο προσβάσιμων προορισμών.
Μέσα από τη δική μου επιχειρηματική δραστηριότητα στη Δυτική Μακεδονία γνωρίζω από πρώτο χέρι τι σημαίνει να λειτουργείς μια ξενοδοχειακή επιχείρηση σε μια απομακρυσμένη περιοχή. Γνωρίζω τόσο τις δυσκολίες όσο και τις δυνατότητες που μπορούν να αναδειχθούν όταν υπάρχουν τα κατάλληλα εργαλεία και οι κατάλληλες πολιτικές.
Τα ζητήματα είναι πολλά. Η προσβασιμότητα, οι υποδομές, η προβολή και η ανάδειξη αυτών των προορισμών στις διεθνείς αγορές, η έλλειψη προσωπικού και η διατήρηση της τουριστικής δραστηριότητας για μεγαλύτερο διάστημα μέσα στο έτος αποτελούν σημαντικές προκλήσεις. Αυτή τη στιγμή, όμως, πρώτη προτεραιότητα είναι το ενεργειακό κόστος.
Και αυτό γιατί στις συγκεκριμένες περιοχές το ενεργειακό πρόβλημα έχει δύο διαστάσεις. Αφορά τόσο το κόστος λειτουργίας της επιχείρησης όσο και το κόστος πρόσβασης του επισκέπτη.
Για τους ορεινούς και ημιορεινούς προορισμούς, η περίοδος από τον Οκτώβριο έως τον Μάιο αποτελεί ουσιαστικά τον πυρήνα της τουριστικής τους δραστηριότητας. Η θέρμανση δεν είναι μια πρόσθετη παροχή. Είναι βασική προϋπόθεση λειτουργίας. Παρ’ όλα αυτά, το ισχύον πλαίσιο διάθεσης πετρελαίου θέρμανσης δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές κλιματολογικές συνθήκες πολλών περιοχών. Υπάρχουν επιχειρήσεις που χρειάζονται θέρμανση πριν από την επίσημη έναρξη και μετά τη λήξη της περιόδου διάθεσης, επιβαρυνόμενες σημαντικά ακριβώς στους μήνες που προσπαθούν να παραμείνουν ανοικτές.
Για τα μικρά και απομακρυσμένα νησιά, το πρόβλημα εκφράζεται διαφορετικά αλλά είναι εξίσου σοβαρό. Το υψηλότερο κόστος καυσίμων και μεταφορών επηρεάζει συνολικά τη λειτουργία της μονάδας, από την τροφοδοσία μέχρι τη μετακίνηση προσωπικού, δυσκολεύοντας την προσπάθεια να ανοίξει νωρίτερα ή να παραμείνει ανοικτή περισσότερο.
Ταυτόχρονα, το αυξημένο κόστος καυσίμων λειτουργεί αποτρεπτικά για τον ίδιο τον επισκέπτη. Τους μήνες εκτός αιχμής η ζήτηση στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον εσωτερικό τουρισμό και στην οδική μετακίνηση. Όταν το κόστος μετάβασης σε έναν προορισμό γίνεται συγκρίσιμο με ένα σημαντικό μέρος του κόστους διαμονής, το ταξίδι είναι συχνά η πρώτη δαπάνη που αναβάλλεται.
Δεν αρκεί, επομένως, να μιλάμε για μεγαλύτερη διάρκεια της τουριστικής περιόδου. Πρέπει να δημιουργήσουμε και τις οικονομικές προϋποθέσεις για να μπορεί μια επιχείρηση να παραμένει ανοικτή και ένας επισκέπτης να μπορεί να φτάσει σε αυτή.
Γι’ αυτό χρειάζονται στοχευμένες και όχι οριζόντιες παρεμβάσεις.
Πρώτον, επέκταση της περιόδου διάθεσης πετρελαίου θέρμανσης με μειωμένο ΕΦΚ για τις ορεινές και ημιορεινές περιοχές, ώστε να ανταποκρίνεται στις πραγματικές κλιματολογικές συνθήκες, κατ’ ελάχιστον από την 1η Οκτωβρίου έως τις 31 Μαΐου.
Δεύτερον, ειδική αντιμετώπιση του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας για τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις ορεινών, ακριτικών, απομακρυσμένων και μικρών νησιωτικών περιοχών κατά τους μήνες εκτός αιχμής, είτε μέσω ειδικού τιμολογίου είτε μέσω ελάφρυνσης συγκεκριμένων ρυθμιζόμενων χρεώσεων.
Τρίτον, ειδικά προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης με αυξημένη ένταση ενίσχυσης για αυτές τις επιχειρήσεις. Η ενεργειακή αναβάθμιση, η θερμομόνωση, οι αντλίες θερμότητας και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αποτελούν τη μόνιμη λύση, ώστε οι μονάδες να μειώσουν σταδιακά την εξάρτησή τους από το πετρέλαιο και τις διακυμάνσεις των ενεργειακών τιμών.
Παράλληλα, πρέπει να εξεταστούν παρεμβάσεις στο κόστος πρόσβασης, από μηχανισμούς αντιστάθμισης του αυξημένου μεταφορικού κόστους των καυσίμων στις απομακρυσμένες περιοχές μέχρι κίνητρα μετακίνησης εκτός αιχμής και ένα ειδικά σχεδιασμένο πρόγραμμα εσωτερικού τουρισμού που θα ενισχύει ουσιαστικά τη ζήτηση στους συγκεκριμένους προορισμούς.
Οι παρεμβάσεις αυτές δεν αποτελούν γενικευμένες επιδοτήσεις. Είναι στοχευμένα εργαλεία για περιοχές που λειτουργούν υπό αντικειμενικά δυσμενέστερες συνθήκες.
Ένα κράτος οφείλει να στηρίζει την παραγωγή. Με την ίδια λογική που ακολούθησε ο Πρωθυπουργός κατά την Ετήσια Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ, στις 6 Οκτωβρίου, για έκτακτες παρεμβάσεις στήριξης της παραγωγής απέναντι στο ενεργειακό κόστος, σήμερα η ελληνική πολιτεία οφείλει να στηρίξει τις μικρές και πολύ μικρές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις στα ακριτικά και απομακρυσμένα μέρη. Οι επιχειρήσεις αυτές παράγουν εισόδημα, δημιουργούν θέσεις εργασίας και κρατούν ζωντανές περιοχές που αντιμετωπίζουν σοβαρές δημογραφικές και οικονομικές πιέσεις.
Στις ακριτικές και απομακρυσμένες περιοχές η βιωσιμότητα μιας ξενοδοχειακής επιχείρησης δεν αφορά μόνο τον επιχειρηματία. Σημαίνει θέσεις εργασίας, εισόδημα για την τοπική οικονομία και ανθρώπους που μπορούν να συνεχίσουν να ζουν και να δημιουργούν στον τόπο τους.
Αυτή θα είναι και η βασική κατεύθυνση της δουλειάς μου στην ΠΟΞ, να μεταφέρουμε τις πραγματικές ανάγκες αυτών των περιοχών στο κέντρο των αποφάσεων και να τις μετατρέπουμε σε συγκεκριμένες, εφαρμόσιμες προτάσεις.
Η ισόρροπη τουριστική ανάπτυξη δεν μπορεί να παραμένει μόνο στόχος. Πρέπει να συνοδεύεται από πολιτικές που θα στηρίζουν στην πράξη την παραγωγή, την επιχειρηματικότητα και την παραμονή των ανθρώπων στον τόπο τους.
Ιορδάνης Μιχαηλίδης
Μέλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων,
Εντεταλμένος Σύμβουλος Ακριτικών και Απομακρυσμένων Περιοχών
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών